บทที่ 109 น้ำตาของคุณพ่อ

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในรถตู้ผู้บริหารสุดหรูที่แล่นฉิวไปตามถนนสายหลัก มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของพัทยา ภายในห้องโดยสารที่ถูกกั้นเป็นสัดส่วน ศิลานั่งเกร็งตัวตรง มือหนาประคองฝ่ามือเล็กของมิลินเอาไว้บนตักราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือแล้วภรรยาจะแตกสลายไปต่อหน้าต่อตา

"พี่หินคะ ไม่ต้องเกร็...