บทที่ 3 หนีเสี่ยหื่น... ดันมาขึ้นรถ (ว่าที่) สามี

"ฮัลโหล ท่าน ส.ส. วิทยาคะ... ให้คนขับรถไปรอที่ล็อบบี้โรงแรมบูทีคย่านสาทรได้เลยนะคะ ยัยมิ้มเพิ่งออกจากบ้านไปเมื่อกี้ เด็กในบ้านมาบอกพริมว่ามันโทรไปหาเพื่อนและจะไปเปิดห้องพักที่นั่น... ไปดักรอขย้ำ 'เหยื่ออันโอชะ' ของท่านได้เลยค่ะ"

รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพริมทันทีที่สายถูกตัดไป แม่เลี้ยงสาวหน้าเงินหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างสะใจ แผนการส่งลูกเลี้ยงเข้าปากเสือเพื่อแลกกับความสุขสบายของตัวเองกำลังจะสำเร็จอย่างง่ายดาย

เวลาเดียวกัน ณ ลานจอดรถวีไอพีของโรงแรมหรูย่านสาทร

'ศิลา' ซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งอัครเดชโชติกรุ๊ป เพิ่งก้าวพ้นออกมาจากการประชุมธุรกิจระดับชาติที่ยืดเยื้อมาหลายชั่วโมง

ชายหนุ่มยกมือขึ้นคลายปมเนกไทและปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตออกสามเม็ดด้วยความหงุดหงิด เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม

ใบหน้าหล่อเหลาดุดันราวกับรูปสลักของพระเจ้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและรังสีอำมหิตที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

Rrrr...

สมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงสแล็กซ์แผดเสียงขึ้น ศิลาล้วงขึ้นมากดรับสายเพื่อนสนิทที่เพิ่งแยกย้ายกันเมื่อครู่

"มีอะไรอีกไอ้ดิน ฉันกำลังจะขึ้นรถกลับ"

(แหม เสียงหงุดหงิดเชียวนะบอส... ช่วงนี้ฉันเห็นแกเครียดๆ เรื่องงาน เลยหวังดีส่ง 'เด็ก' ไปช่วยดูแลบำบัดความเครียดให้แกถึงที่รถเลยนะเว้ย) 

เสียงปลายสายหัวเราะร่วนอย่างรู้กัน 

(เด็กเพิ่งมาใหม่ สดใส ไฟแรง ทำงานบนเตียงเก่ง เอาใจสารพัด รับรองว่าแกได้กระแทก... เอ้ย! ได้เจอแล้วจะหายเครียดเป็นปลิดทิ้ง!)

"ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าส่งผู้หญิงขายบริการมั่วซั่วมาขึ้นรถฉัน น่ารำคาญ" ศิลาสบถอย่างหัวเสีย นัยน์ตาสีรัตติกาลฉายแววหงุดหงิด

(เอาน่าๆ ลองดู 'สกิล' น้องเขาก่อน ถือว่าฉันเลี้ยง แค่นี้นะโว้ย ขอให้สนุกทั้งคืน!)

เพื่อนตัวแสบชิงตัดสายไปเสียดื้อๆ ศิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่บนเบาะหลังของรถยนต์หรู โรลส์-รอยซ์ แฟนทอม สีดำสนิท ทะเบียน 'อศ 1243' ที่จอดติดเครื่องรออยู่ กะว่าถ้าแม่เด็กไซด์ไลน์คนนั้นโผล่มาเสนอตัว เขาจะสั่งให้ลูกน้องไล่ตะเพิดกลับไปซะ!

ขณะเดียวกัน ที่โถงล็อบบี้ของโรงแรม

มิลินเพิ่งก้าวลงจากแท็กซี่ หญิงสาวกวาดสายตามองหาเคาน์เตอร์เช็กอินเพื่อเปิดห้องพักชั่วคราว

ทว่า... สายตาของเธอกลับไปปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของชายรุ่นราวคราวพ่อในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดเนี้ยบกริบ ที่กำลังนั่งแผ่รังสีคุกคามอยู่ที่โซฟารับรอง ด้านหลังมีบอดี้การ์ดหน้าเหี้ยมนับสิบคนยืนคุมเชิงอยู่

'ท่าน ส.ส. วิทยา!'

มิลินเบิกตากว้างจนแทบถลน ร่างกายชาวาบไปทั้งร่างราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็ง ภาพมาเฟียเลือดเย็นที่กระทืบคนจมกองเลือดเมื่ออาทิตย์ก่อนฉายชัดขึ้นมาในหัว... เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง! หรือว่า... นังพริม! นังงูพิษนั่นต้องแอบฟังและโทรมาบอกตาแก่วิปริตนี่แน่ๆ!

วิทยาหันมาเห็นเป้าหมายพอดี นัยน์ตาขุ่นมัวของมาเฟียเฒ่าทอประกายวาบวับไปด้วยตัณหาและไฟราคะ ชายหนุ่มรุ่นใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะพยักหน้าสั่งการลูกน้องชุดดำด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด

"นั่นมิลิน... ไปลากตัวเธอมาขึ้นรถฉัน คืนนี้ฉันจะขยี้แม่นกน้อยให้แหลกคามือ"

บอดี้การ์ดร่างยักษ์รับคำสั่งแล้วพุ่งตัวตรงดิ่งเข้ามาหาเธอทันที

"กรี๊ดดด!"

มิลินไม่รอช้า สับขาหันหลังวิ่งหนีออกจากล็อบบี้สุดชีวิต สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำงานเต็มสูบ มือเรียวล้วงสมาร์ตโฟนขึ้นมากดดูแกร๊บคาร์ที่จอดรอลูกค้าแบบด่วนจี๋ที่สุดเท่าที่แอปพลิเคชันจะหาให้ได้

[รถของคุณกำลังรออยู่ด้านหน้า: รถซีดานสีดำ ทะเบียน 1234]

ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาพอดีกับที่มิลินวิ่งกระหืดกระหอบออกมาที่ลานจอดรถด้านหน้าโรงแรม หญิงสาวกวาดสายตาลุกลี้ลุกลน ก่อนจะสะดุดเข้ากับรถยนต์หรูคันใหญ่สีดำสนิทที่จอดติดเครื่องอยู่

ป้ายทะเบียน... 12... อะไรสักอย่างนี่แหละ ช่างเถอะ สีดำเหมือนกัน ขึ้นไปก่อนค่อยว่ากัน 

มิลินพุ่งตัวเข้าไปกระชากประตูหลังของรถคันนั้นเปิดออก แทรกตัวเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงประตูปิดลงเสียงดัง ปัง

"พี่คะ ออกรถเลยค่ะ! ออกรถเดี๋ยวนี้เลย มีไอ้หื่นโรคจิตกำลังตามหนูมา!"

หญิงสาวหลับตาปี๋ หอบหายใจแฮ่กๆ หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการหอบ ตะโกนสั่งคนขับรัวๆ โดยไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองเลยว่า...

สภาพภายในรถคันนี้มันกว้างขวาง หรูหรา และบุด้วยเบาะหนังแท้ราคาแพงระยับเกินกว่าจะเป็นรถรับจ้างทั่วไป

ความเงียบสงัดโรยตัวลงมาภายในห้องโดยสาร ไม่มีเสียงตอบรับจากคนขับ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางกระหึ่มเบาๆ และ... กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์หรูที่ผสมผสานกับกลิ่นฟีโรโมนดิบเถื่อน ลอยมาเตะจมูก

"ไอ้หื่นโรคจิตงั้นเหรอ?..."

เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังกังวานขึ้นจากเบาะหนังข้างๆ ตัว

มิลินสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองทันที และสิ่งที่เห็นก็ทำเอาเธอแทบหยุดหายใจ

บนเบาะหนังสีดำสนิท... ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ทว่ามีกลิ่นอายความอันตรายแผ่ซ่านกำลังนั่งจ้องมองเธออยู่ 

นัยน์ตาสีรัตติกาลคมกริบของเขากวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมลึกเผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ทำให้เขาดูเซ็กซี่ ดิบเถื่อน และดุดันจนน่าใจหาย

ศิลากระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก...

ไอ้ดินมันบรีฟบทบาทสมมติให้เด็กไซด์ไลน์คนนี้มาสไตล์ 'หนีเสี่ยหื่น' งั้นสิ? สร้างสตอรี่ได้ตื่นเต้นและเร้าอารมณ์ดีนี่!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป