บทที่ 100 ตอนจบ

ภาพในกระจกที่โรสรินทร์เห็นคือร่างกายที่สอดประสานกันอย่างแนบแน่น ทุกจังหวะที่เธอโยกคลึง น้ำหวานใสไหลอาบเคลือบแท่งร้อนจนขึ้นเงาวาววับท่ามกลางแสงไฟ มันช่างเป็นภาพที่ลามกและปลุกปั่นอารมณ์จนเธอต้องเร่งจังหวะควบขับให้รัวเร็วยิ่งขึ้น ราวกับต้องการจะกลืนกินคุณหมอหนุ่มเข้าไปทั้งตัวในค่ำคืนนี้

“อ่าห์... โรสน...