บทที่ 84 มาบอกอะไรตอนนี้

“จร้า..ฉันไปก่อนนะ พ่อให้คนขับรถมารับแล้วล่ะ” บัวบุษยาตอบเพื่อน

บรรยากาศใกล้รุ้งตีห้าที่เงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟฟ้าทางเดินที่ส่องสว่างพอให้เห็นเงาของใครบางคนที่เดินลงจากรถ ก่อนจะเข้ามาภายในห้องแต่งหน้าทำผม บัวบุษยานั่งมองตัวเองในกระจกด้วยสายตาเศร้า ๆ แต่ในหัวใจกลับพองโตเมื่อเห็นร่างสูงคุ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ