บทที่ 18 ตามสืบ

คิดได้แบบนั้นมือหนาก็ล้วงเอาโทรศัพท์ราคาแพงขึ้นมาก่อนจะต่อสายหานักสืบที่เคยทำงานให้กับครอบครัวของเขามานาน

“ตามหาสืบประวัติคนคนหนึ่งให้หน่อยสิครับ”

“เท่าไรผมไม่เกี่ยง” ดวงตาสีดำขลับเอ่ยพูดกับคนในสายก่อนจะจ้องมองไปทางประตูทางเข้าด้วยความเรียบนิ่ง ที่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะเธอปิดบังฉันเองนะเพลงขวัญ

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ