บทที่ 25 พระรอง

ชายหนุ่มทนเห็นอีกต่อไปไม่ไหว จึงทำได้เพียงหมุนตัวเดินกลับมายังรถของตนเองพร้อมกับใบหน้าหล่อเข้มที่ซบวางลงบนพวงมาลัยเหมือนคนที่ใจแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี

การได้เห็นอะไรแบบเมื่อกี้นี้ทำให้เตชินทร์ตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ง่ายมาก ๆ ก่อนที่ร่างสมส่วนจะออกจากตรงนี้ไปพร้อมกับความเสียใจและรู้สึกผิดต่อคนในครอบคร...