บทที่ 45 ขอแต่งงานกลางห้างฯ

“เพราะเธอ... คือเจ้าสาวของผมครับ” ว่าจบรอยยิ้มมุมปากหนาก็กระตุกขึ้นตามด้วยเสียงฮือฮาของคนในห้องที่สุดท้ายคนที่เตชินทร์เลือกคือเพลงขวัญ ไม่ใช่ปัทมา

“ยิ้มใหญ่เลยนะคะท่านประธาน” สองเลขาฯ ที่ก็มีรอยยิ้มไม่ต่างกันเอ่ยแซวอยู่ด้านหลัง

“ก็ต้องยิ้มสิครับ ผมมีความสุขนี่”

นานกว่าสองสัปดาห์ต่อมาเพลงขวัญเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ