บทที่ 32 พยายามยืนยัน

เสียงคลื่นทะเลซัดสาดเข้าหาฝั่งไม่ต่างจากเสียงหัวใจของเพียงดาวที่ยังสั่นไหวไม่หยุด เธอนั่งกอดเข่าบนระเบียงรีสอร์ตริมทะเล สายลมพัดกลิ่นเค็มปนกลิ่นแดดแรงๆ เข้ามาแสบจมูก แต่กลับทำให้ความเหงาในอกชัดเจนขึ้นกว่าเดิม

“ทำอะไรอยู่ครับ” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ร่างบางสะดุ้ง เธอหันกลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ