บทที่ 34 ครอบครัวเล็กๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนส่องผ่านม่านผืนบางของห้องพัก เพียงดาวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความโล่งใจที่ไม่เคยมีมาก่อน ใบหน้านวลหันไปมองคนข้างๆ ที่ยังหลับสนิทในอ้อมกอดของเธอ รอยยิ้มบางคลี่ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่ความรู้สึกผิดที่อัดแน่นอยู่ในใจยังคงเตือนเธอ

“เราทำให้คุณบัวต้องเดือดร้อนจริงๆ” เธอพึมพำเบาๆ ไม่...