บทที่ 103 แทบขาดใจ

เขากระซิบถาม เนื้อตัวเปียกราวกับตากฝน แต่เป็นเหงื่อร้อนจากการปรนเปรอทรมานนาง ไม่ใช่เพียงแค่นางหรอก ตัวเขาเองก็เช่นกัน แต่เพราะอยากได้ยินเสียงวิงวอน เขาจึงต้องสู้รบกับนาง แม้จะเป็นการสู้รบบนเตียงนอนเล็กๆนี่ ก็เถอะ

“จิ่นสือ...” นางแทบขาดใจอยู่แล้ว “ข้า....”

“ขอร้องข้าสิ” เขากระซิบ มือหนึ่งบีบเคล้นทรวง...