บทที่ 48 ข้าไม่เคยไว้ใจใครทั้งนั้น

“เมื่อวานพี่ฟู่หรงไปปราบหมาป่ามารึ แล้วไหนล่ะหนังหมาป่าของข้า”  

“เจ้าจะเอาไปทำอะไรเยอะแยะ” ราชครูส่ายหน้าไปมา 

“หมาป่าที่พี่ฟู่หรงฆ่า ควรจะเป็นของข้าเท่านั้น” นางเชิดหน้าพูดอย่างเอาแต่ใจ

“มันไม่สวย ข้าเลยยกให้ชาวบ้านไปแล้ว”   

เขาตอบตามจริง แล้วเงยหน้ามองไปทางทหารที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเป็นเชิงส่งสัญญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ