บทที่ 58 โรคระบาด
“ฟางเหนียง” น้ำเสียงเรียกเหมือนปราม ทำให้หญิงสาวหันไปมองใบหน้าคนตัวสูงที่จ้องเขม็งมองหน้านาง แล้วนางก็หัวเราะคิกคักออกมา ทำให้เขาต้องเอ่ยปากถามว่านางหัวเราะเรื่องใดกัน
“ข้าไม่ได้หัวเราะท่าน แค่รู้สึกเหมือนว่ามีใครบางคนชอบใช้น้ำเสียงแบบนี้กับข้าบ่อยๆ” นางยิ้ม “ข้าต้องเป็นเด็กดื้อที่ทำให้ท่านพ่อปวดหัว...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 มู่ฟางเหนียง
3. บทที่ 3 เป็นผู้ใด
4. บทที่ 4 เข้าใจดี
5. บทที่ 5 เมื่อไรนางจะฟื้น
6. บทที่ 6 สงบใจ
7. บทที่ 7 เอาไปสิ
8. บทที่ 8 เจ้าเข้ามาทำอะไรที่นี่
9. บทที่ 9 จนปัญญา
10. บทที่ 10 น้องชาย
11. บทที่ 11 ข้าควรได้รับคำขอบคุณหรือไม่
12. บทที่ 12 ข้าจะรอเจ้า
13. บทที่ 13 พร้อมรับคำสั่ง
14. บทที่ 14 หญิงสาวที่งดงาม 
15. บทที่ 15 เข้าใจผิด
16. บทที่ 16 เจ้าคงไม่ได้ล่วงเกินใครหรอกนะ
17. บทที่ 17 ดีขึ้นตรงไหน
18. บทที่ 18 แววตา
19. บทที่ 19 ฟื้นแล้ว
20. บทที่ 20 เดินทาง
21. บทที่ 21 เดิมพัน
22. บทที่ 22 ยั่วยวน!
23. บทที่ 23 เจ็บ
24. บทที่ 24 อย่าได้เกรงใจ
25. บทที่ 25 เอนเอียง
26. บทที่ 26 นางไปแล้ว
27. บทที่ 27 อิงฮวา
28. บทที่ 28 ข้าทำให้ท่านลำบากหรือไม่
29. บทที่ 29 ถอนหายใจ
30. บทที่ 30 สระน้ำ
31. บทที่ 31 เจ้าเป็นใคร
32. บทที่ 32 ข้ายังไม่ได้แต่งงาน
33. บทที่ 33 ดวลยิงธนู
34. บทที่ 34 ครุ่นคิด
35. บทที่ 35 ถุงหอม
36. บทที่ 36 ล่าสัตว์
37. บทที่ 37 เจ็บจนไม่มีเสียงร้อง
38. บทที่ 38 หมาป่า
39. บทที่ 39 ลองคิดดีๆ นี่ข้าเอง...
40. บทที่ 40 อยากเก็บนางไว้ใกล้ตัว
41. บทที่ 41 เป็นไปได้อย่างไร
42. บทที่ 42 เป็นนางจริงๆ
43. บทที่ 43 นางกับเขาเป็นอะไรกันแน่
44. บทที่ 44 หลงทางอีกแล้วสินะ
45. บทที่ 45 Chapter 45 เขาจูบนาง
46. บทที่ 46 จะยุ่งยากไปไย
47. บทที่ 47 ข้าโง่งมขนาดนั้นเชียวรึ
48. บทที่ 48 ข้าไม่เคยไว้ใจใครทั้งนั้น
49. บทที่ 49 คู่หมั้น
50. บทที่ 50 ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว
51. บทที่ 51 ทำแผล
52. บทที่ 52 ต้มยา
53. บทที่ 53 อย่ากินข้าเลย ข้าไม่อร่อยหรอก
54. บทที่ 54 รสหวานละมุนจากกายนาง
55. บทที่ 55 ดูแลคนป่วย
56. บทที่ 56 อวดดี
57. บทที่ 57 ริมแม่น้ำ
58. บทที่ 58 โรคระบาด
59. บทที่ 59 รีบออกมาได้แล้ว
60. บทที่ 60 รักษาโรคประหลาด
61. บทที่ 61 มาทำอะไรที่นี่
62. บทที่ 62 มาทำอะไรที่นี่
63. บทที่ 63 จะเป็นไปได้อย่างไร
64. บทที่ 64 หัวใจเจ็บแปลบ
65. บทที่ 65 กล้าหลับ
66. บทที่ 66 เจ้าหยามข้า
67. บทที่ 67 เชื่อใจข้า
68. บทที่ 68 ไม่เหนื่อย
69. บทที่ 69 กระต่ายน้อย
70. บทที่ 70 ไออุ่นจากเรือนกายของเขา
71. บทที่ 71 บอกข้ามาก่อน
72. บทที่ 72 พวกท่านทำอะไรกัน
73. บทที่ 73 คงไม่เป็นอะไรหรอกนะ
74. บทที่ 74 รัก
75. บทที่ 75 เรื่องเป็นเช่นนี้เอง
76. บทที่ 76 เรื่องเป็นเช่นนี้
77. บทที่ 77 พวกนางอยู่ไหน
78. บทที่ 78 เสียงกระดูกข้อมือลั่น
79. บทที่ 79 ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน
80. บทที่ 80 เสียงหัวเราะเยาะ
81. บทที่ 81 ไม่มีบ้าน
82. บทที่ 82 นานเกินไป
83. บทที่ 83 เพราะเจ้านั้นแหละ
84. บทที่ 84 เดินทาง(กลับ)
85. บทที่ 85 ข้ารักท่าน
86. บทที่ 86 เสียงพร่า
87. บทที่ 87 ข้าต้องการท่าน
88. บทที่ 88 ถอนหายใจหนักหน่วง
89. บทที่ 89 จำได้ว่า
90. บทที่ 90 ท่านพ่อ
91. บทที่ 91 เรื่องรักษาคนต้องมาก่อนเสมอ
92. บทที่ 92 แล้วอย่างไร
93. บทที่ 93 เบิกตากว้าง
94. บทที่ 94 ข้าไม่ไว้ใจเจ้า
95. บทที่ 95 ท่านรังแกข้า
96. บทที่ 96 นางเป็นของลูกแล้ว อย่างไรก็ไม่มีวันทอดทิ้งนาง
97. บทที่ 97 ไม่ได้ข่มเหง
98. บทที่ 98 แน่ใจ
99. บทที่ 99 ทำไมเจ้ายังมีชีวิตอยู่
100. บทที่ 100 คิดร้าย
101. บทที่ 101 เจ้าจำได้ตั้งแต่เมื่อไหร่
102. บทที่ 102 เขาเป็นบ้าไปแล้ว
103. บทที่ 103 แทบขาดใจ
104. บทที่ 104 เจ้าจะอยากรู้ไปทำไมกัน
105. บทที่ 105 เจ้าคิดเจ้าแค้น
106. บทที่ 106 ประคอง
107. บทที่ 107 นี่เป็นคำสั่งรึ
108. บทที่ 108 สะพานถล่ม
109. บทที่ 109 นางไม่เหมือนผู้ใด
110. บทที่ 110 ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
111. บทที่ 111 เก้อเขิน
112. บทที่ 112 หายดี
113. บทที่ 113 ข้าเป็นพ่อนาง ข้ามิได้ตาบอดจะได้ไม่รู้ไม่เห็นอะไร
114. บทที่ 114 ควรทำอย่างไร
115. บทที่ 115 ทรมาน
116. บทที่ 116 ท่านรักข้าบ้างหรือเปล่า
117. บทที่ 117 ข้าจะแบกเจ้าเอง
118. บทที่ 118 ห้ามถอยเด็ดขาด
119. บทที่ 119 ไม่คิดว่า
120. บทที่ 120 ได้ยินชัดแล้ว
121. บทที่ 121 ผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาข้า
122. บทที่ 122 บอกมาให้หมด
123. บทที่ 123 ใจเย็นก่อน
124. บทที่ 124 รีบจัดการ
125. บทที่ 125 เจ้าโกรธข้า
126. บทที่ 126 รู้สึกผิด
127. บทที่ 127 หน้าที่ของข้า
128. บทที่ 128 ไม่ลดความพยายาม
129. บทที่ 129 อย่าได้แบกความโกรธแค้นไว้เลย
130. บทที่ 130 น้อยใจ
131. บทที่ 131 อย่ามายุ่งกับข้า
132. บทที่ 132 ไม่อยากเชื่อ
133. บทที่ 133 บทส่งท้าย 1.
134. บทที่ 134 บทส่งท้าย2.
135. บทที่ 135 ตอนพิเศษ บุปผาพยศรัก
136. บทที่ 136 จบ
ย่อ
ขยาย
