บทที่ 48 ผู้หญิงขายตัว

"ฉันว่าใช่…" ร่างเล็กพึมพำเบา ๆ ในตอนที่เปิดประตูเข้ามาในห้องหลังจากที่เพิ่งจะเรียนเสร็จ จนฉันสะกิดเรียกเพื่อน เบบี้ก็เหมือนจะออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง

"เป็นอะไรเนี่ย…"

"เมื่อกี้ตอนที่ฉันขับรถกลับมาฉันเหมือนจะเห็นยัยน้ำเน่าข้างทางอะ"

"เรื่องแค่นี้เองจะเก็บไปคิดทำไม…" คิดไปก็รกสมอง เธอจะทำอะไรก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ