บทที่ 10 ทนไม่ไหว
EP10:ทนไม่ไหว
มารีน่าหมุนตัวออกมาจากหน้าห้องทำงานของคนไม่มีหัวใจ ก่อนที่เธอจะวางถาดกาแฟเอาไว้แถวนั้น เมื่อครู่เธออุตส่าห์อาสาป้าเซียร่าขอยกกาแฟขึ้นมาให้เขา เพราะเธอเห็นว่าเขาใจดียอมอนุญาตให้เธอลงมาช่วยป้าเซียร่าทำอาหารเย็นแต่มันก็เป็นความรู้สึกดีที่มีให้เขาแค่เพียงชั่วครู่เท่านั้น! เพราะทุกบทสนทนาที่เขาคุยกับชาร์ลเธอได้ยินทั้งหมด และมันยิ่งตอกย้ำให้เธอรังเกียจเขามากขึ้นกว่าเดิมอีก
หญิงสาวไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอมาหยุดอยู่หน้าชายหาดที่มีน้ำทะเลสีใสๆ ล้อมรอบไปหมดได้ยังไง เธอเดินเหม่อมาถึงที่นี่ได้เพราะไม่มีการ์ดยืนเฝ้าอยู่พอดี เนื่องจากเป็นช่วงเปลี่ยนกะ จึงไม่มีใครเห็นว่ามารีน่าเดินออกมา
มารีน่าก้มมองเท้าตัวเองที่กำลังยืนเหยียบทรายอยู่พร้อมกับร้องไห้ออกบ้าราวกับคนบ้า! นับตั้งแต่ก้าวเท้ามาที่เกาะนี่เธอไม่เคยมีความสุขเลยสักวินาทีเดียว เขาทั้งข่มเหง รังแก กดขี่ให้เธออยู่ภายใต้อำนาจเขา เขาตักตวงความสุขจากเรือนร่างของเธอทั้งๆ ที่เธอไม่เคยสมยอม แถมเขายังพูดดูถูกเธอสารพัดราวกับว่าเธอนั้นเคยไปทำอะไรให้เขาเจ็บปวดมากมายขนาดนั้นแหละ
ทำไมเขาจะต้องเอาความแค้นมาลงที่เธอด้วย!
มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด….
“แม่คะหนูคิดถึงแม่ ฮึก ฮื้อ”
น้ำตามากมายไหลพรั่งพรูออกมาจนไม่สามารถนับจำนวนได้ สองเท้าเรียวสวยค่อยๆ ก้าวลงทะเลไปทีละนิด ตอนนี้เธอไม่มีความหวังใดๆ อีกแล้ว เธอไม่อยากตกเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นของคริสเตียนอีกต่อไป และสิ่งเดียวที่จะหยุดขุมนรกนี้ได้อาจจะเป็นการตายของเธอเท่านั้น!
“คุณชาลีครับ นั่นมันนายหญิง!”
หนึ่งในการ์ดที่เดินออกมากจากด้านหลังคฤหาสน์พร้อมกับชาลีตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ ทุกคนตอนนี้กำลังยืนมองร่างเล็กๆ ของมารีน่ากำลังเลือนหายไปกับคลื่นทะเล
“พวกมึงรีบๆ ไปเอาตัวนายหญิงมา! เร็ว! กูจะไปตามเจ้านาย!”
เมื่อได้ยินดังนั้นการ์ดนับสิบคนก็รีบวิ่งไปหามารีน่าที่ค่อยๆ ดำดิ่งลงทะเลไปเรื่อยๆ ด้วยความตื่นตระหนก เช่นเดียวกับชาลีที่รีบวิ่งขึ้นมาหาคริสเตียนจนเขาเกือบจะล้มหัวฟาดฟื้นแต่โชคยังดีที่เขาเกาะขอบบันไดเอาไว้ได้ทัน
ห้องทำงานของคริสเตียน
“นายครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”
คริสเตียนวางแผ่นเอกสารลงบนโต๊ะเมื่อได้ยินน้ำเสียงอันตื่นตกใจของลูกน้องคนสนิท อาทิตย์นี้เขาได้รับรู้เรื่องใหญ่มามากพอแล้ว! และมันยังจะมีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นได้อีก แต่เมื่อลองสักเกตุดูดีๆ เขาก็ได้เห็นแววตาลูกน้องของตัวเอง เรื่องที่ว่ามันคงจะใหญ่กว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา มันถึงได้เหงื่อตกขนาดนี้
“มีอะไรอีก!”
“นะนายหญิงครับ! นายหญิงเธอจะฆ่าตัวตาย!”
ปัง! เสียงฝ่ามือหนาทุบโต๊ะทำงานด้วยอารมณ์และสีหน้าที่ชาลีไม่เคยเห็นมาก่อน
“เธออยู่ไหน!”
คนที่ตกใจมากกว่าทุกคนตอนนี้คือคริสเตียนเอง สถานการณ์แบบนี้มันกลับมาอีกแล้ว มันคือความรู้สึกเดียวกันกับตอนรู้ว่าน้องสาวของเขากำลังจะตาย! ซึ่งเขาไม่ชอบเอาเสียเลย แม่งเอ้ย!
“หน้าหาดครับ เธออยู่หน้าหาด!”
หลังจากนั้นคริสเตียนกับชาลีก็รีบพากันวิ่งออกมาที่หน้าชายหาดด้วยเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ พอมาถึงเขาก็เห็นลูกน้องกำลังอุ้มร่างที่นิ่งสนิทของมารีน่ามาวางไว้บนพื้น ตอนนี้เธอสลบไม่ได้สติ
หัวใจแกร่งที่คนอื่นชอบมองว่าเขาไม่มีความรู้สึกวูบไหวไปกับภาพที่เห็น ดวงตาคมเข้มเริ่มแดงก่ำออกมาเมื่อได้เห็นเธออยู่ในสภาพนั้น ทั้งๆ ที่เขาเคยฆ่าคนมาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบคน! แต่ทำไมพอเป็นเธอเขาถึงได้รู้สึกเสียใจขนาดนี้นะ
“หลบไป! กูเอง!”
ร่างหนารีบผลักลูกน้องให้หลบไป ก่อนจะนั่งลงเพื่อหวังจะปฐมพยาบาลให้กับคนที่จมน้ำด้วยตัวเอง
“ฟื้นสิมารีน่า”
สองมือประสานกันพร้อมกับกดลงไปบริเวณหน้าอกด้านซ้ายทันที การปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้เกิดขึ้น เมื่อเห็นว่าการปั๊มหัวใจไม่ได้ผล สองมือหนาจึงบีบจมูกกับคางของคนที่นอนแน่นิ่งอยู่พร้อมกับกดปากของตัวเองลงเพื่อเป็นการผายปอดให้กับคนใต้ร่าง
คริสเตียนปั๊มหัวใจกับผายปอดให้กับมารีน่าอยู่เกือบๆ สองนาที หากเป็นเป็นอะไรไปจริงๆ เขาคงจะเกลียดตัวเองเป็นแน่
“อะแค่กๆ อะแค่ก!”
“ขอบคุณพระเจ้า”
ชายหนุ่มอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าเธอได้สติและสำลักน้ำในปอดออกมาจนหมดเเล้ว เช่นเดียวกับบรรดาลูกน้องที่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยความรู้สึกประหลาดใจที่ได้เห็นเจ้านายน้ำตาขัง แต่พวกเขาเองก็รู้สึกโล่งใจเช่นเดียวกันที่เห็นว่านายหญิงปลอดภัย
“ชาลีตามไอ้แม็กซ์มาที่นี่ด่วนเลย! ส่วนพวกมึงใครจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น?”
คริสเตียนอุ้มคนตัวเล็กที่สลบไปอีกครั้งอย่างไม่รู้เรื่องราวขึ้นมาไว้บนอกแกร่ง ก่อนจะหันไปมองคาดโทษให้กับลูกน้องตัวเองที่ยืนอยู่นับสิบคน หากพวกมันไม่ประมาท เหตุการณ์แบบนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน
“ผมผิดเองครับเจ้านาย พอดีเมื่อกี้ผมเรียกประชุมด่วน ก็เลยไม่มีใครทันสังเกต”
ชาลีเดินหน้าขึ้นมาหนึ่งก้าวก่อนจะก้มหัวลงเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดเพียงคนเดียว มันเป็นเพราะเขาสะเพร่าเอง ถึงได้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
“ดี! กูจะลงโทษพวกมึงทุกคน เตรียมตัวเอาไว้ด้วย”
เขาว่าแค่นั้นก็รีบอุ้มมารีน่าเข้าไปในคฤหาสน์ทันที เขาอยากจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำทะเลของเธอออกเพื่อรอพบหมอที่กำลังจะเดินทางมาในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้
ยี่สิบนาทีต่อมา
ป้าเซียร่าบรรจงเช็ดตัวให้คนที่นอนหลับไม่รู้สึกตัวอย่างเบามือ หญิงชรารับรู้ได้ว่าตอนนี้มารีน่ากำลังรู้สึกอ่อนแอเอามากๆ มิเช่นนั้นเธอคงไม่คิดสั้นแบบนั้นแน่ ตอนนี้ใบหน้าสวยๆ ทำเหมือนกับว่าเธอไม่อยากจะตื่นมายอมรับความเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว
แกร๊ก!
“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ”
คริสเตียนที่นั่งรอหญิงชราเปลี่ยนชุดให้คนด้านในลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทันทีเมื่อเห็นว่าป้าเซียร่าเดินออกมาจากประตู
“ป้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นายหญิงเรียบร้อยแล้วค่ะ ป้าขอพูดอะไรกับคุณคริสสักหนึ่งอย่างได้มั้ยคะ”
“ครับ”
คริสเตียนทำสีหน้าเรียบนิ่งเช่นเคย หากเป็นป้าเซียร่า คริสเตียนจะยอมรับฟังเสมอ เพราะนางคือญาติผู้ใหญ่คนเดียวของเขาที่เหลืออยู่ตอนนี้ ถึงจะไม่ใช่ผู้ให้กำเนิดแต่นางก็ไม่เคยทิ้งเขากับน้องสาวไปไหนเลย
“ป้าเชื่อมาตลอดว่าคุณคริสของป้าน่ะมีหัวใจ หากคุณคริสจะกลายเป็นคนไม่มีหัวใจในเวลาทำงาน อันนี้ป้าพอจะเข้าใจได้นะคะ ป้าไม่รู้นะว่าตอนนี้คุณคริสกำลังทำอะไรอยู่ แต่กับนายหญิงป้าอยากให้คุณคริสลองใช้หัวใจมองเธอดูนะคะ เธอน่ะไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นหรอกค่ะ อย่าใจร้ายกับเธอนักเลยนะคะ”
พูดจบนางก็เดินออกไปเงียบๆ ปล่อยให้คริสเตียนยืนคิดกับคำพูดของนางอยู่คนเดียว ทำไมเซียร่าจะไม่รู้ว่ามารีน่าต้องเจอกับการกระทำอันโหดร้ายจากเขามากขนาดไหน รอยบอบช้ำบนร่างกายของเธอ คือสิ่งยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าสาเหตุที่เธอตั้งใจจะจบชีวิตของตัวเองมาจากอะไร
มาเฟียจอมโหดตกอยู่ในห้วงของความรู้สึกสับสน เขาไม่ควรจะมีความรู้สึกเเบบนี้กับหมากในเกมส์การแก้แค้นของตัวเองเลยสักนิด สงครามมันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเอง แผนการยังคงต้องดำเนินต่อไป เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองนั้นมีหัวใจอยู่จริงๆ เอาไว้วันไหนหากเขามั่นใจ เขาจะยอมกลับคำพูดตัวเองดูสักครั้ง และหวังว่าวันนั้นมันจะไม่สายเกินไปสำหรับเขา
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
“ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับกูขนาดนี้ กูก็นึกว่ามึงจะตาย ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่หว่า”
‘นายแพทย์แม็กซ์ คาสัน’ เอ่ยออกมาทันทีเมื่อมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่กลางเกาะของเพื่อนรัก เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังอยู่ครบสามสิบสองประการเขาเองก็รู้สึกพอใจ เพราะปกติหากไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ มันจะส่งเรือไปรับเขา แต่นี่แม่งเล่นใหญ่เกิน เล่นส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับ เขาก็นึกว่าจะมีใครตายซะอีก!
“พูดมากชิบหาย! ตามกูมา”
คริสเตียนส่งค้อนให้กับเพื่อนรักหนึ่งทีก่อนจะเดินนำแม็กซ์เข้าไปในห้องนอนของตัวเอง
“เหี้ย! มึงมีเมียแล้วหรอวะ?”
ทันทีที่ได้เห็นเรือนร่างของเจ้าของใบหน้าสวยจิ้มลิ้มที่กำลังนอนอยู่บนเตียง หมออย่างเขาก็อดอุทานออกมาอย่างตกใจไม่ได้ เขาสนิทกับคริสเตียนมากๆ ถึงขั้นรู้ว่าหากไม่สำคัญจริงๆ มันจะไม่ให้ใครหน้าไหนเข้ามาอยู่ในห้องนอนของมันเด็ดขาด และดูจากสีหน้าของมันก็รู้ว่ากำลังเป็นห่วงผู้หญิงคนนี้มากแค่ไหน
นี่มันเรื่องน่าเหลือเชื่ออะไรวะเนี้ย! ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นมันจะจริงจังกับใครเลย
“เสือก! มีหน้าที่รักษาก็รักษาไป”
คริสเตียนเลือกที่จะไม่ตอบอะไร เขาอยากให้มันรีบเช็คอาการของมารีน่าไวๆ มากกว่า
“ปากยังหมาเหมือนเดิมสินะ! แล้วนี่มึงจะมานั่งเฝ้าทำซากอะไร?”
