บทที่ 122 กาลเวลาและหัวใจที่ไม่เคยเปลี่ยน 2

กาลเวลาและหัวใจที่ไม่เคยเปลี่ยน

มือน้อยๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นมือเรียวยาวของเด็กหนุ่มวัยสิบสามปีหยิบปากกาขึ้นมา ค่อยๆ เขียนอธิบายขั้นตอนทีละสเต็ปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ใจเย็น ปริมมาดามองตามมือของธันวาแล้วพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

"อ๋อ!!! แบบนี้นี่เอง!!! น้องธันวาเก่งกว่าอาจารย์ในคลิปติวอีกนะเนี่ย" ปริมมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ