บทที่ 57 คนของฉัน (2)

คนของฉัน

หญิงสาวจึงเปิดประตูเดินออกมาด้านนอก มุ่งหน้าเดินตรงไปตามทางเดินยาวสลัวของโรงพยาบาลมุ่งสู่ตู้กดน้ำสาธารณะที่อยู่ตรงหัวมุมทางลาด 

แต่ในจังหวะที่เธอกำลังเอื้อมมือไปกดน้ำ ร่างของชายหนุ่มแต่งกายภูมิฐานในชุดสูทสีเทาก็ก้าวเท้าเข้ามาดักหน้าเธอไว้ทันทีอย่างจงใจ

"คุณพริมา อัครเดชเดชา ใช่ไหมครับ"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ