บทที่ 14 โอทีด่วนพิเศษ
ช่วงสายของวัน งานบนโต๊ะของพิมพ์ชนกยังคงกองสูงเหมือนเดิม ตั้งแต่เช้า วิลเลียมโยนงานมาให้เธอแทบไม่หยุด บางงานเป็นงานด่วนจริง บางงานเป็นงานที่สามารถให้ฝ่ายอื่นทำได้แต่สุดท้ายก็ถูกส่งมาที่โต๊ะของเธออยู่ดี หญิงสาวไม่อยากคิดมาก เธอเลือกทำตามหน้าที่ของตัวเองเงียบๆ เพราะรู้ดีว่าต่อให้ถามเหตุผล เขาก็คงไม่ตอบ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อดีต
2. บทที่ 2 ก็จบกันไปนานแล้ว
3. บทที่ 3 ภารกิจแรกของคุณเลขาฯ
4. บทที่ 4 ขอต้อนรับคุณเลขาฯ
5. บทที่ 5 แค่รู้สึกผิด
6. บทที่ 6 เป็นเรื่องของกฎการทำงาน
7. บทที่ 7 เสียอาการ
8. บทที่ 8 ชานนท์
9. บทที่ 9 ขอบคุณสำหรับความหวังดี
10. บทที่ 10 แตกสลาย
11. บทที่ 11 ไม่ไหวก็ต้องเดินต่อ
12. บทที่ 12 เข้าใจผิด
13. บทที่ 13 ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
14. บทที่ 14 โอทีด่วนพิเศษ
15. บทที่ 15 กลิ่นอายของคืนวันเก่าๆ
16. บทที่ 16 ทำตามหน้าที่
17. บทที่ 17 บ่วงความกตัญญู
18. บทที่ 18 คนป่วยจอมดื้อ
19. บทที่ 19 มื้อที่อร่อยที่สุด
20. บทที่ 20 ผู้ช่วยเลขาฯ
21. บทที่ 21 ปากหนักไม่เข้าเรื่อง
22. บทที่ 22 ผู้ช่วยเลขาฯ นักจัดแจง
23. บทที่ 23 คู่แข่ง
24. บทที่ 24 สักวันก็ต้องแต่ง
25. บทที่ 25 เริ่มต้นกันใหม่
26. บทที่ 26 แผนการของแม่และเขยที่เลือกเอง
27. บทที่ 27 มีคนไม่พอใจ
28. บทที่ 28 แน่ใจเหรอ
29. บทที่ 29 อดีตที่ถูกขุดคุ้ย
30. บทที่ 30 วันหยุดแสนวุ่นวาย
31. บทที่ 31 งานเลขาฯ ยากกว่าที่คิด
32. บทที่ 32 เดต (หรือเปล่านะ)
33. บทที่ 33 แค่อยากระบาย
34. บทที่ 34 ในฐานะคนรู้จัก
35. บทที่ 35 คู่แข่งเปิดหน้า
36. บทที่ 36 ต่อไปให้ฟังแค่ผม
37. บทที่ 37 เลขามืออาชีพ
38. บทที่ 38 คุณน่าจะรู้อยู่แล้วว่าผมไม่ฟังหรอก
39. บทที่ 39 ถ้าตอนนั้น พิมพ์ไม่เชื่อพ่อ...
40. บทที่ 40 ร่องรอย
ย่อ
ขยาย
