บทที่ 17 บ่วงความกตัญญู

เช้าวันรุ่งขึ้น

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นตั้งแต่พิมพ์ชนกยังนั่งอยู่บนเตียง หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยความงัวเงีย ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อย เพราะข้อความนั้นมาจากวิลเลียม

[ วันนี้ไม่ต้องซื้อกาแฟให้ผม ]

พิมพ์ชนกกะพริบตาอยู่สองสามครั้ง เธออ่านข้อความซ้ำอีกรอบเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

...