บทที่ 33 แค่อยากระบาย

วิลเลียมเดินนำเข้าไปในร้านกาแฟขนาดเล็กแถวปากซอย ร้านค่อนข้างเงียบเพราะเป็นเวลาบ่ายคล้อย ชายหนุ่มเลือกนั่งโต๊ะมุมในสุดที่ติดกระจก พิมพ์ชนกทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม วางกระเป๋าสตางค์และร่มพับคันสีดำไว้ข้างตัวเงียบๆ 

พนักงานเดินเข้ามารับออเดอร์ วิลเลียมสั่งอเมริกาโน่เย็นแบบที่ชอบเหมือนทุกวัน ก่อนจะปรายตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ