บทที่ 44 หรือควรเริ่มต้นใหม่

“อะฮึ่ม” เสียงกระแอมของใครบางคนทำให้พิมพ์ชนกที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาตรวจเช้กเอกสารอยู๋ เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก่อนจะเห็นว่าเป็นวิลเลียมยืนอยู่ตรงประตู มือข้างหนึ่งถือถุงกระดาษสีน้ำตาลใบเล็ก

"มีอะไรหรือเปล่าคะ" 

"ทำไมต้องมีเรื่องทุกครั้งเลยเหรอ ผมถึงจะคุยกับเลขาของตัวเองได้" วิลเลียมเดินเข้ามา...