บทที่ 47 สับสนเหลือเกิน

พิมพ์ชนกมาถึงบริษัทด้วยสีหน้าที่เหนื่อยล้าและเคร่งเครียด อาการปวดหัวจากเมื่อครู่เพราะเรื่องที่บ้านยังไม่จางหายไปไหน เธอวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ เปิดคอมพิวเตอร์เตรียมทำงาน มือข้างหนึ่งเผลอไปแตะที่หน้าอกเบาๆ ราวกับพยายามกดข่มความรู้สึกอึดอัดที่แน่นอยู่ในนั้น

"คุณพิมพ์คะ" เสียงของเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่เดินผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ