บทที่ 59 ก็ได้แต่หวัง
รถของชานนท์แล่นผ่านสัญญาณไฟแดงไปอย่างช้าๆ ขณะที่พิมพ์ชนกนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ มองออกไปนอกหน้าต่างเงียบๆ
หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่เหตุการณ์ในห้องน้ำ พิมพ์ชนกพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ทุ่มเทกับงานโปรเจกต์อย่างเต็มที่ ไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยสักคำ แม้ในใจภาพความทรงจำวันนั้นจะยังคงติดตาอยู่ไม่หาย
"พิม...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อดีต
2. บทที่ 2 ก็จบกันไปนานแล้ว
3. บทที่ 3 ภารกิจแรกของคุณเลขาฯ
4. บทที่ 4 ขอต้อนรับคุณเลขาฯ
5. บทที่ 5 แค่รู้สึกผิด
6. บทที่ 6 เป็นเรื่องของกฎการทำงาน
7. บทที่ 7 เสียอาการ
8. บทที่ 8 ชานนท์
9. บทที่ 9 ขอบคุณสำหรับความหวังดี
10. บทที่ 10 แตกสลาย
11. บทที่ 11 ไม่ไหวก็ต้องเดินต่อ
12. บทที่ 12 เข้าใจผิด
13. บทที่ 13 ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
14. บทที่ 14 โอทีด่วนพิเศษ
15. บทที่ 15 กลิ่นอายของคืนวันเก่าๆ
16. บทที่ 16 ทำตามหน้าที่
17. บทที่ 17 บ่วงความกตัญญู
18. บทที่ 18 คนป่วยจอมดื้อ
19. บทที่ 19 มื้อที่อร่อยที่สุด
20. บทที่ 20 ผู้ช่วยเลขาฯ
21. บทที่ 21 ปากหนักไม่เข้าเรื่อง
22. บทที่ 22 ผู้ช่วยเลขาฯ นักจัดแจง
23. บทที่ 23 คู่แข่ง
24. บทที่ 24 สักวันก็ต้องแต่ง
25. บทที่ 25 เริ่มต้นกันใหม่
26. บทที่ 26 แผนการของแม่และเขยที่เลือกเอง
27. บทที่ 27 มีคนไม่พอใจ
28. บทที่ 28 แน่ใจเหรอ
29. บทที่ 29 อดีตที่ถูกขุดคุ้ย
30. บทที่ 30 วันหยุดแสนวุ่นวาย
31. บทที่ 31 งานเลขาฯ ยากกว่าที่คิด
32. บทที่ 32 เดต (หรือเปล่านะ)
33. บทที่ 33 แค่อยากระบาย
34. บทที่ 34 ในฐานะคนรู้จัก
35. บทที่ 35 คู่แข่งเปิดหน้า
36. บทที่ 36 ต่อไปให้ฟังแค่ผม
37. บทที่ 37 เลขามืออาชีพ
38. บทที่ 38 คุณน่าจะรู้อยู่แล้วว่าผมไม่ฟังหรอก
39. บทที่ 39 ถ้าตอนนั้น พิมพ์ไม่เชื่อพ่อ...
40. บทที่ 40 ร่องรอย
41. บทที่ 41 ยังจำได้ละเอียด
42. บทที่ 42 แนนจะไม่ทน
43. บทที่ 43 น้ำผึ้งผสมยาพิษ
44. บทที่ 44 หรือควรเริ่มต้นใหม่
45. บทที่ 45 อยากได้ตำแหน่งนี้
46. บทที่ 46 มีแม่เมื่อพร้อม
47. บทที่ 47 สับสนเหลือเกิน
48. บทที่ 48 ควรไปต่อหรือพอแค่นี้
49. บทที่ 49 มีสมาธิหน่อยสิพิมพ์
50. บทที่ 50 ระเบิดเวลา
51. บทที่ 51 ชนะแล้วได้อะไร
52. บทที่ 52 แยกย้ายกันไปทบทวนตัวเอง
53. บทที่ 53 แค่ใครสักคนที่พร้อมรับฟัง
54. บทที่ 54 การเริ่มต้นใหม่
55. บทที่ 55 ในตำแหน่งใหม่
56. บทที่ 56 เชือดเฉือนด้วยอารมณ์ล้วนๆ
57. บทที่ 57 ฟิวส์ขาด
58. บทที่ 58 หนักแน่นพอไหม
59. บทที่ 59 ก็ได้แต่หวัง
60. บทที่ 60 สืบหาความจริง
61. บทที่ 61 ความหวังใหม่
62. บทที่ 62 หาเบาะแสเพิ่ม
63. บทที่ 63 ประชดประชันกันไปมา
64. บทที่ 64 ความจริงเริ่มชัดขึ้น
65. บทที่ 65 ถามตรงๆ
66. บทที่ 66 ค่อยๆ เปิดใจคุยกัน
67. บทที่ 67 ค่อยๆ เผยความจริงใจให้กัน
68. บทที่ 68 ออกมาเจอกันหน่อยดีไหม?
69. บทที่ 69 เรียกพี่ได้ไหม
70. บทที่ 70 หึงก็แค่พูดมาว่าหึง
71. บทที่ 71 จับตาดู
72. บทที่ 72 ร่วมมือกันอย่างจริงจัง
73. บทที่ 73 ใครเคลื่อนไหวก่อน
74. บทที่ 74 ยิ่งใกล้ชิดยิ่งหวั่นไหว
75. บทที่ 75 อย่าให้เกินขอบเขต
76. บทที่ 76 เคลียร์กระดาน
77. บทที่ 77 ไม้แข็ง
78. บทที่ 78 เดินเกม
79. บทที่ 79 หาทางออกร่วมกัน
80. บทที่ 80 เกมที่ต้องเล่น
81. บทที่ 81 ละครฉากใหญ่
82. บทที่ 82 จบฉาก
83. บทที่ 83 พูดความจริงสักที
84. บทที่ 84 ยอมหักไม่ยอมงอ
85. บทที่ 85 พยานคนสำคัญ
86. บทที่ 86 เรื่องซับซ้อนกว่าที่คิด
87. บทที่ 87 เธอควรได้รู้ความจริง
88. บทที่ 88 แต่มันสายเกินไป
89. บทที่ 89 แน่ใจแล้ว
ย่อ
ขยาย
