บทที่ 88 แต่มันสายเกินไป

พิมพ์ชนกนั่งรออยู่ที่โต๊ะมุมเดิมภายในร้านกาแฟชั้นใต้ดินของโรงแรมย่านชานเมือง เธอมาถึงก่อนเวลานัดเกือบสิบนาที แต่ยังไม่ได้สั่งอะไรนอกจากน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว

เมื่อคืนวิลเลียมเพิ่งบุกไปถามความจริงจากธเนศถึงบ้าน เช้าวันนี้กลับโทรมาบอกว่าทนายตามตัวอดีตหัวหน้าฝ่ายบัญชีเจอแล้ว และต้องการพบเธอเป็นการด่วน พิมพ์...