บทที่ 90 จัดการคนช่างยั่ว

“กลับบ้านกันนะครับ” วิศรุตก้มกระซิบเบาช้างหูหญิงสาวเบาๆ

“ยังไม่กลับได้มั้ยคะจัสมินอยากดื่มอีก เอามาอีกสิค้ะ” เสียงหวานร้องของไวน์ของเธอที่ชนแก้วกับเพื่อนไม่หยุด

“พอแล้วครับ แม่มะลิเมาแล้วครับกลับบ้านกันนะ” ชายหนุ่มยังไม่ละความพยายามที่จะพาคนเมากลับแต่หญิงสาวก็ไม่ให้ความร่วมมือปัดมือเขาออกหากเธอเมาเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ