บทที่ 122 เธอรักฉันหนิ

“วศิน! เลือดออกขนาดนี้ ยังจะดื้ออีกเหรอ!?” 

ฝันดีขึ้นเสียงใส่เขา ความกังวลทำให้เธอแทบจะเสียสติ

“ไม่เป็นไร…” 

เขาพึมพำ แววตาพร่าเบลอแต่ยังเต็มไปด้วยแรงกดดัน

“ไม่เป็นบ้าอะไรล่ะ!?” 

ฝันดีแทบอยากจะกรีดร้องใส่หน้าเขา นี่เขาไม่คิดถึงตัวเองเลยหรือไง!?

เลือดของเขา… สีแดงสด… มันทำให้เธอหวาดกลัว

หวาดกลัวว่าจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ