บทที่ 30 ไม่ใช่ลูก

“หยุดนะ! ถ้าจะตีกันก็ออกไปข้างนอก ไม่ต้องมาทำลายชีวิตลูกฉันตรงนี้!”

เสียงตวาดของใยฝันดังขึ้นแหลมสูงจนสะเทือนทั้งโถงตรวจ เธอไม่สนแล้วว่าใครจะมองหรือได้ยิน ทุกสายตาต่างหันขวับมาจับจ้องมาที่พวกเขาสามคน

ใต้ฝุ่นหันไปหาเธอทันที เอ่ยเสียงเบาด้วยความรู้สึกผิด

“พี่ขอโทษนะฝัน”

“แล้วแทนกันว่าพี่เฉย มันเป็นพี่เ...