บทที่ 39 พร้อมกันนะ

“แค่ทำความรู้จักกันเฉย ๆ อย่าพึ่งกลัว…”

เขากระซิบข้างหู เสียงพร่าติดหอบราวกับยิ่งยั่วให้คนตัวเล็กใต้ร่างยิ่งเตลิดเข้าไปลึกในวังวนราคะ

ปลายลำร้อนถูไถไปมาตามแนวเนินอ่อนไหว เสียดสีเบา ๆ ช้า ๆ ทุกการไถครูดเหมือนกับไฟที่ค่อย ๆ จุดประกายขึ้นทุกครั้งที่สัมผัส

“อื๊อ…อือออ…”

เสียงหวานครางกระเส่าหลุดจากริมฝีป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ