บทที่ 6 ท้อง

“แล้วจำใส่สมองเธอไว้ซะ อย่าคิดว่าฉันรวยแล้วอยากจับฉันทำผัว หรืออยากให้ฉันเป็นพ่อของลูกเธอ อย่าแม้แต่หวังอะไรลมๆแล้งๆ ฉันไม่เอาผู้หญิงใจง่ายไร้ราคาอย่างเธอมาทำพันธ์ุ สกปรก!”

ตี๊ด!

เสียงวางสายจากฉัน

เข็มนาฬิกาในใจหยุดเดิน... ตั้งแต่คำว่า “ทำแท้ง” หลุดจากปากมัน

ลูกทั้งคน... จะให้ฉันเอาออกง่าย ๆ แบบนั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

ฉันไม่ได้แค่โกรธ ไม่ได้แค่เสียใจ

ฉัน...เกลียดมัน และนี่...มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น 

ไอ้คนไร้สมองนี่มันควรรับรู้ว่ามันกำลังเล่นกับใคร

“ฉันจะเก็บเด็กไว้ ฉันจะไม่เลี้ยงลูกคนเดียว ไอ้ตัวต้นเรื่องก็ต้องรับผิดชอบด้วย จะเป็นตราบาปแค่ชีวิตฉันคนเดียวไม่ได้ ไอ้เวรที่ปล่อยน้ำเชื้อมันก็ต้องได้ลิ้มรสเหมือนกัน!”

เมื่อคิดได้อย่างนั้น ฉันจึงรีบค้นหาข้อมูลทุกอย่างของไอ้หมาบ้าที่เป็นพ่อของลูกฉัน จนฉันได้รับรู้ว่า มันชอบไปมั่วสุมผู้หญิงที่ไหน แต่ที่น่าแปลกคือผ่านมาสองเดือนแล้วที่มันยังไม่ไปแหล่งอโคจรนั่นอีกเลย มีคนเล่าเต็มโซเชียลว่ามันไม่เอาผู้หญิงซ้ำสองสงสัยจะเป็นเรื่องจริง

“หรือมันจิ้มผู้หญิงจนหมดทั้งผับแล้วนะมันเลยไม่มีใครให้เอา”

ฉันคิดได้อย่างนั้นก็ไถโซเชียลต่อจนเห็นว่ามีสาวสวยนมโตคนหนึ่งลงสตอรี่ว่ากำลังอยู่กับมัน สงสัยงานนี้ฉันต้องออกโรงแล้วล่ะ กล้ามาทำให้ฉันท้อง แล้วคิดว่าฉันจะยอมปล่อยให้มันไปเสวยสุขกับผู้หญิงคนอื่น

ฝันไปเถอะ!

“อย่าหวังว่าชีวิตคุณต่อไปนี้จะได้เสพสุขโสมมกับเหล่าผู้หญิงในสต็อกของคุณอีก เพราะฉันนี่แหละจะไปขัดขวางทุกวิถีทาง เอาให้คุณอดอยากของขาดจนดิ้นตายกันไปข้างหนึ่ง ไอ้คนบัดซบ!”

‘ยัยผู้หญิงพวกนี้แม่งโคตรน่าเบื่อ แต่ก็ไม่น่ารำคาญเท่ายัยหน้าโง่นั่น’

เสียงเพลงกระหึ่มในผับหรูย่านกลางเมือง แสงไฟวิบวับตัดกับร่างผู้คนที่กำลังเริงระบำกลางฟลอร์อย่างเร่าร้อน แต่ในมุมวีไอพี… คิริวกำลังเอนตัวพิงโซฟานุ่ม ดวงตาคมกริบเหล่มองสาวสวยข้างกายที่กำลังคลอเคลียซบซอกคอเขา มือหนาก็ไม่ได้วางเฉย ลูบไปตามเรียวขาเธออย่างจาบจ้วง

‘สักทีเถอะ ตั้งแต่ได้กับยัยนั่น แค่จะคลอเคลียคนอื่นยังไม่แข็งเลย มึงตายด้านแล้วหรอห้ะ!’

ริมฝีปากของเธอจูบลงบนซอกคอเขาเบา ๆ ก่อนจะกระซิบเสียงพร่า แต่ยังไม่ทันได้อะไรเกินเลย…

ซ่าาาา!!

เสียงเหล้าสาดกระแทกหน้าดังสะท้านทั้งห้อง ทุกคนหันขวับไปมองตามต้นเสียง และผู้หญิงท้องสองเดือนที่ยืนตัวสั่นด้วยแรงโทสะนั่น

“ยัยบ้านี่ทำอะไรของเธอเนี่ย!”

คิริวลุกพรวดขึ้น สีหน้าแดงจัดทั้งเพราะของเหลวและความอับอาย

‘ก็อย่างที่เห็นแหละ จะทำไรได้นอกจากทำให้ไอชั่วอย่างคุณขายหน้า’

แต่ใยฝันยังคงยืนสง่างาม พลันบีบน้ำตาจนดวงตาแดงก่ำเหมือนคนจะร้องไห้… ความจริงเธอแกล้งทำ ทั้งที่ใจจริงเธออยากจะฟาดเขาให้หงายหลังไปเลยด้วยซ้ำ

“เมียคุณอุ้มท้องอยู่ทั้งคนนะคะคิริว ทำไมคุณถึงมากับผู้หญิงอื่นอย่างงี้ละคะ…”

เสียงของเธอแผ่วเบาแต่มันสะท้านใจคนฟัง น้ำตาคลอเบ้าในจังหวะที่เธอก้มหน้า เธอเหมือนหญิงสาวที่กำลังโดนหักหลังจนใจแทบขาด ทั้งที่ความจริงเธอแค่ไม่อยากให้ไอ้คนชั่วที่ทำเธอท้องมาเสวยสุขก็แค่นั้นเอง

“พวกคุณอยากเป็นชู้มากเหรอคะ…ถึงได้มาหากินจับผู้ชายรวยแต่ไร้สมอง เอ้ยผู้ชายทั้งหล่อและฐานะดีการศึกษาเป็นเลิศแบบนี้” 

‘เกือบหลุดไปแล้วไหมละใยฝัน เนียนไหมเรา เนียนแหละเนอะ’

เนียนก็บ้าแล้ว!

พัชรีสาวสวยข้างกายคิริวสะดุ้ง หน้าเหวอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ส่วนใยฝัน...ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น แม้ในใจยังคงตะโกนลั่น 

‘ถอยไปสิยัยพวกนี้ ถอยออกไปดี ๆ ถ้าไม่อยากโดนตบ!’

“ฮือๆๆ…คิริวคะ กลับบ้านกันเถอะนะคะ อย่าทิ้งลูกทิ้งเมียมากกกับผู้หญิงแบบนี้เลย ลูกสาวเราที่เกิดมาจะมองพ่อเป็นคนยังไงคะ คุณอยากให้ลูกคิดว่าคุณเป็นคนสารเลวหรอคะ”

“ลูกสาวบ้านเธอสิ ท้องแค่สองเดือนรู้เพศลูกอะไรไวขนาดนั้น”

“เปล่านะคะคิริว ก็คุณเป็นคนบอกเองหนิคะว่าอยากมีลูกสาวน่ารักและสวยเหมือนฉัน”

“เป็นบ้าหรอยัยนี่”

“คิริว ฉันบ้าเพราะคุณไงคะ บ้าเพราะรักคุณมากไง”

คิริวกำหมัดแน่น มองภาพตรงหน้าแล้วได้แต่สบถในใจ

‘มาพูดเสียงสอง ร้องไห้ให้คนสงสารทำไมวะ ผีเข้าหรอวะ? ปกติก็ปากเก่งตลอด น่าสมเพชฉิบหาย’

“น่ารำคาญ อย่ามาเห่าเสียดังแถวนี้นะใยฝัน! ท้องก็ไปนอนพักผ่อนดิวะ จะมาป่วนทำไม เดี๋ยวก็แท้งสมใจฉันหรอก!”

แต่แทนที่เธอจะยอมถอยกลับ…

ใยฝันก้มหน้าพลางสะอื้นหนักขึ้น ร้องไห้แบบที่ใครเห็นก็อดสงสารไม่ได้ น้ำตาไหลพรากจนแก้มเปียกทั้งสองข้าง

“แล้วคุณล่ะคะ… มาที่นี่ทำไม?”

เธอเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยแววตาเจ็บลึก

“ฮือ… ฮือ… เมียคุณท้องอยู่นะคะ คิริว…”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป