บทที่ 63 อภัย

ซ่าาาา!

 น้ำเย็นถูกสาดใส่ร่างของเขาทั้งชุด หยดน้ำเย็นชุ่มไหลผ่านหน้าซีด ๆ และเสื้อเชิ้ตเปียกชุ่มจนแนบไปกับผิว

"นี่ไง...ผมกำลังทำเหมือนสิ่งที่คุณเคยทำกับแม่ไง ไล่ให้เหมือนขยะไง!" น้ำเสียงเด็กไร้เดียงสา แต่บาดลึกยิ่งกว่าคำพูดของผู้ใหญ่

"พอเถอะภูผา..." ใยฝันพูดเสียงเครือ วิ่งเข้ามาโอบกอดลูกแน่น เธอพยาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ