บทที่ 67 นึกถึง

“ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย...” เธอร้องเสียงเบา หน้าแดงก่ำจัด “ฉันตัวหนักนะ เดี๋ยวก็กายภาพไม่หายสักที...”

คิริวยกยิ้มมุมปาก ลูบไล้เอวเธอเบา ๆ ด้วยมือหนา ริมฝีปากหยักขยับพูดด้วยเสียงพร่าที่แฝงความออดอ้อนแบบผู้ชายตัวโตขี้อ้อน เฉพาะเวลาที่อยู่ต่อหน้าเธอเท่านั้น

“ถ้ามีคุณมาดูแลแบบนี้… ผมก็ไม่อยากหายดีหรอกนะ…”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ