บทที่ 65 เกรงอกเกรงใจ

“ ไม่ต้องไปเรียกมันว่า คงคุณอะไรอย่างนั้นเล่า ที่จริงมันเสียอีกที่ต้องเรียกเมืองว่า คุณ”

แสงคำร้องแทรกขึ้น พร้อมเสียงหัวเราะในลำคออย่างขบขัน เหมือนตัวชายวัยกลางคนเองที่ตอนแรกก็ตั้งใจเรียกชายหนุ่มด้วยสรรพนามที่บ่งบอกถึงความเกรงอกเกรงใจ

แต่เมื่อชายหนุ่มร้องขอ

‘เห็นผมเหมือนลูกเหมือนหลานลุงดีกว่า ผมทำตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ