บทที่ 4 ตอนที่ 3 เริ่มกลัว(100%)

“ค่ะ ท่านประธาน” เลขาฯ รีบรับคำพร้อมวิ่งตามออกไป ทว่าฝีเท้าของตะวันเร็วเกินกว่าคนทั่วไปจะตามทัน

เขาก้าวเข้าไปในลิฟต์ผู้บริหาร กดชั้นย่อยโดยไม่เสียเวลาคิด เสียงฝนด้านนอกเหมือนดังตามเข้ามาถึงในลิฟต์ ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลกดลงบนอกเขาอย่างรุนแรงเกินกว่าที่ควรเป็นกับพนักงานคนหนึ่ง

ไม่สิ เธอไม่ใช่แค่พนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ