บทที่ 12 ตอนที่ 12

ภีรวัฒน์ที่เพิ่งล็อคประตูเสร็จรีบปราดเข้ามาหาตามเสียงสะอื้น เขาควานหาตัวเธอในความมืดจนพบแล้วรวบกอดร่างที่สั่นเหมือนลูกนกปีกหักนั้นไว้แนบอก

ความแข็งกร้าวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความตกใจ และห่วงใยจนแทบทำอะไรไม่ถูก

“ฮึก... อย่า... อย่าทิ้งฉันไว้...”

เสียงหวานพึมพำอย่างคนไร้สติ มือบางขยุ้มเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ