บทที่ 72 ตอนที่ 72

ระพีภูมิพับหน้าจอไอแพดลงช้าๆ ก่อนจะเบือนหน้ากลับมามองเธอตรงๆ สายตาของเขานิ่งสนิท และแฝงไปด้วยความเลือดเย็นอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู

“ห้าปีที่ผ่านมา... เธอคงทำงานหนักมากเพื่อสร้างชีวิตใหม่ขึ้นมาสินะอั้ม”

เขาเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เรียบเรื่อย แต่มันก็กังวานลั่นอยู่ในโสตประสาทของเธอ

...