บทที่ 88 ตอนที่ 88

“ยายเธอมีพยาบาลดูแลอยู่แล้ว... แต่คนที่กำลังลำบากน่ะ คือฉันต่างหาก”

เขาพูดเสียงต่ำพลางรวบเอวคอดกิ่วของเธอให้เกยขึ้นมาบนตัวเขา ขาแกร่งแทรกกลางระหว่างขาเรียวขาวผ่องที่ยังคงระบมจากศึกหนักเมื่อคืน

“ดูสิ... เพราะเธอเอานิ้วมาซนบนหน้าฉันแท้ๆ มันเลยตื่นมาทักทายเธออีกแล้ว”

“เอ่อ... อั้มขอโทษค่ะ อั้ม...”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ