บทที่ 113 หนีไปให้ไกลที่สุด

คำสั่งประกาศิตนั้นเยียบเย็นและไร้ความปรานี รุ้งทองมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา เธอพยายามเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์ของเธอคืนมา แต่ผาภูมิกลับเบี่ยงตัวหลบและรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น

"ปล่อยรุ้งนะ! คุณไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งบงการชีวิตรุ้ง หรือชีวิตของใครแบบนี้!"

รุ้งทองต่อต้านเขาอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ