บทที่ 25 เด็กโรคจิต

เธอจำแทบไม่ได้ ว่าหลังจากตอบไปว่า ‘ค่ะ’ แล้ว ตนเองพูดอะไรต่อ สติสัมปชัญญะเหมือนหลุดลอยออกจากร่างเข้าไปในดินแดนที่ไม่รู้จัก รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ตัวเองนั่งส่งยิ้มปัญญาอ่อนมองโทรศัพท์ในมือที่ถูกวางสายไปแล้ว

ก้านนิ้วบางกดเข้าโปรแกรมแชต ซึ่งมันก็มีข้อความล่าสุดจากชายหนุ่มที่เพิ่งสารภาพความรู้สึกกับเธอ...