บทที่ 21 #6.1 บาดแผลในใจ

“โธ่หรรษา เข้าใจผมเถอะนะ ผมมีความจำเป็น! ที่จะต้องปกป้องครอบครัวของผมเหมือนกัน!” ธนิตพยายามแก้ตัว น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในแววตาเฉยชาเหมือนไร้ชีวิตของเธอ เขาขยับก้าวเข้าหาเธออีกหนึ่งก้าว น้ำหอมกลิ่นอ่อนๆจากตัวเธอที่เขาเคยหลงใหลยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน “ไปค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ