บทที่ 28 #7.4 สายตาหลอกกันไม่ได้

“ยิ่งคุณดิ้น...คุณก็ยิ่งปลุกมันนะ หรรษา” เปรมปรีดิ์กระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากหยักจงใจเฉียดผ่านใบหูที่แดงจัดของคนบนตัก “แล้วถ้ามันตื่นเต็มที่...รหัสผ่านแฟ้มนี้อาจจะต้องแลกด้วยวิธีอื่น”

คำขู่นั้นได้ผลชะงัด หรรษานั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับปลายนิ้วหรือขยับสะโพกหนีอีกต่อไป เธอเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ