บทที่ 56 งาม ๆ ทั้งนั้น…

ฉางซีหันขวับไปมองเขาอีกครั้ง ดวงตาฉายแววประท้วงเงียบ ๆ ทว่าเยี่ยเสวียนยังคงนั่งนิ่ง ใบหน้าสงบเยือกเย็น ราวกับคำสั่งเมื่อครู่เป็นเรื่องธรรมดา

“เจ้าหมายความว่าเช่นไร เหตุใดต้องทำให้ผู้อื่นเข้าใจผิด” ฉางซีตัดสินใจกระซิบถามเสียงเบา พยายามไม่ให้ถ้อยคำหลุดรอดลงไปถึงเบื้องล่าง ทว่าดวงตากลับจ้องเขาเขม็งอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ