บทที่ 76 “ข้าต้องทำเช่นไร”

ฉางซีถอนหายใจเบา ๆ ไหล่ที่เกร็งอยู่คลายลงเล็กน้อย

“ไม่รู้ด้วยเหตุใด…” นางเอ่ยช้า ๆ “ข้ารู้สึกไม่ชอบหน้าคนผู้นั้น ถึงขั้น… เกลียด”

คำว่า “เกลียด” หลุดออกมาอย่างชัดเจน

แม้แต่นางเองก็ยังแปลกใจ

“ข้าจึงฉวยโอกาส… ตีเขา”

เยี่ยเสวียนหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงนั้นฟังดูผ่อนคลาย “แล้วหลังจากตี… รู้สึกดีขึ้นหรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ