บทที่ 5 ไม่เป็นไปตามแผน
ชายหนุ่มเดินมาถึงตัวรถแต่ยังไม่ทันได้เปิดประตูเสียงคุณหนูเจ้าของบ้านก็ดังขึ้น
“นายจะไม่เปิดดูหน่อยเหรอ”
ปฐพีชะงักเพราะไม่รู้ว่าเอลินอร์เดินตามเขาออกมาตอนไหน ชายหนุ่มเองก็ไม่ทันได้สังเกต รู้อีกทีเธอก็เดินตามเขามาที่รถแล้ว
“ผมไปเปิดที่คอนโดก็ได้ครับ”
“นายต้องเปิดตรงนี้ ฉันจะได้รู้ว่านายชอบของฝากที่ฉันซื้อมาไหม เผื่อนายเดินออกไปแล้วแอบทิ้งเพราะไม่ชอบ ฉันเสียดายตัง ถึงแม้ว่าจะซื้อแบบหนึ่งแถมหนึ่งก็เถอะ” เธอสั่งอย่างเอาแต่ใจ
“ครับ” ปฐพีเปิดถุงและหยิบขวดน้ำหอมขึ้นมาดูแล้วยิ้ม
“เป็นไงชอบไหม” เอลินอร์ถาม แววตาจับจ้องจับผิด
“ครับ”
“ถ้างั้นนายก็เปิดดูสิกลิ่นหอมไหม”
เอลินอร์รู้จากพี่ชายว่าปฐพีเป็นคนเรียบง่าย ไม่ชอบใช้ของเหล่านี้เธอถึงได้ซื้อมาฝากเพราะอะไรที่ทำให้เขาขุ่นเคืองใจเธอก็จะทำเพราะเธอมีความแค้นกับเขาในอดีตและไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่เธอก็ไม่เคยลืม
“ผมคิดว่าชอบครับ”
“ยังไม่ได้เปิดดมเลยจะรู้ได้ยังไงว่าชอบจริงหรือเปล่า มันน่าน้อยใจชะมัดฉันอุตส่าห์เลือกซื้อกลิ่นนี้มาให้นายโดยเฉพาะเลยนะ แต่เหมือนนายจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ถ้างั้นฉันขอคืนแล้วกันนะ จะได้เอาไปให้คนอื่น” เอลินอร์แกล้งทำเสียงน้อยใจ เธอแบมือมาตรงหน้าเพื่อขอน้ำหอมคืน
ปฐพีถอนใจก่อยจะเปิดขวดออกแล้วฉีดน้ำหอมใส่หลังมือของตนก่อนจะยกขึ้นดม
“เป็นไงหอมไหม”
“ครับ”
“งั้นต่อไปนายก็ต้องใช้ทุกวัน ถ้าหมดมาบอกเดี๋ยวฉันสั่งซื้อขวดใหม่ให้”
“ขอบคุณครับ ผมกลับได้หรือยัง”
“อยากจะกลับก็กลับสิใครรั้งนายไว้ล่ะ อย่าลืมนะ ถ้าเจอกันครั้งหน้าฉันไม่ได้กลิ่นน้ำหอมนายตายแน่” พูดจบเอลินอร์ก็เดินเข้าบ้าน
ปฐพีปฐพีมองตามแผ่นหลังบางนั้นไปพร้อมส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปิดประตูขับรถกลับคอนโดของตนเองซึ่งใช้เวลาขับรถเพียงแค่สิบนาที
.....
เอลินอร์เดินขึ้นมาบนห้องก็รีบโทรศัพท์ไปหาแพรวาทันที
“ว่าไงแอล เมืองไทยสนุกไหม”
“น่าเบื่อมาก ฉันโดนพ่อบังคับให้ไปช่วยงานที่บริษัทด้วยนะ” หญิงสาวโวยวายใส่เพื่อนสนิททั้งที่รู้อยู่ก่อนหน้านี้แล้วว่าที่ถูกเรียกตัวกลับมาก็เพราะท่านอยากให้เธอเข้ามาทำงานที่บริษัท
“อย่าบ่นไปหน่อยฉันว่าท่านก็คงอยากให้แกไปเรียนรู้งาน คงไม่ถึงขั้นยกให้แกบริหารคนเดียวหรอกมั้ง”
“แต่ก็น่าจะให้ฉันได้พักบ้าน นี่พอมาถึงก็จะให้ฉันเข้าประชุมเลย”
“แล้วเป็นไงล่ะ แกประชุมรู้เรื่องไหม”
“ฉันเข้าประชุมที่ไหนล่ะ ฉันเพิ่งมาถึงก็ต้องขอเวลาพัก ขอเวลาปรับตัวบ้างสิ”
“พ่อแกคงอยากรู้ว่าที่ส่งแกมาเรียนน่ะ มันคุ้มค่าไหม”
“มันก็ต้องคุ้มอยู่แล้วล่ะ ถึงแม้ฉันจะชอบเที่ยวแต่เรื่องเรียนฉันก็ไม่เป็นรองใคร”
“ข้อนี้ฉันไม่เถียงเลย ว่าแต่เรื่องนั้นเป็นไงบ้าง”
“เรื่องไหน”
“ก็เรื่องที่แกซื้อของไปแกล้งเพื่อนพี่ชายแกไง เขาทำหน้ายังไงตอนที่ได้รับของ”
“ผิดคาดเลยล่ะ เขารับของฝากไปแบบไม่บ่นอะไร มันผิดปกติมากนะแพรวา ถ้าเป็นแต่ก่อนนายดินต้องปฏิเสธและต้องอึดอัดที่ฉันซื้อของมาฝาก”
“หรือเขาชอบน้ำหอมที่แกซื้อให้ล่ะ”
“ปกติเขาไม่ชอบของแพงหรือของแบรนด์เนมเลยนะ เขาจะทำหน้าเหมือนคนปวดอึทุกครั้งเลย เห็นแล้วตลกชะมัด” แอลินอร์หัวเราะเสียงใสเมื่อนึกถึงใบหน้าของปฐพี
“แล้วเขาเป็นยังไงบ้างล่ะ ยังหล่อเหมือนเดิมไหม”
“ก็งั้นๆ แหละไม่เห็นจะหล่อตรงไหน”
“ว่าเขามากๆ ระวังวันหนึ่งจะไปตกหลุมรักเขานะแอล”
“ไม่มีทาง ต่อให้ผู้ชายทั้งโลกเหลือแค่นายดินฉันก็ไม่มีทางชอบเขาอย่างเด็ดขาด” หญิงสาวบอกกับเพื่อนอย่างมั่นใจ
เธอคุยกับเพื่อนจนเริ่มง่วงก็ขอวางสาย
.....
A Plus Condominium
ปฐพีถอนหายใจอย่างหนักขณะที่มองขวดน้ำหอมแบรนด์แนมที่เอลินอร์ซื้อฝาก เขารู้ว่าราคามันแพงและคงไม่มีขายแบบหนึ่งแถมหนึ่งอย่างที่หญิงสาวบอก แต่ที่เธอซื้อมาให้เขาก็คงอยากจะแกล้ง เนื่องจากเขาเคยพูดกับอลันว่าไม่ค่อยชอบใช้ของแบบนี้เท่าไหร่ แต่เอลินอร์คงลืมไปแล้วว่านิสัยของคนเรามันเปลี่ยนกันได้และที่ตลกไปกว่านั้นก็คือ น้ำหอมที่เธอซื้อมาฝากก็เป็นกลิ่นที่เขาใช้ประจำอยู่แล้ว
“ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องไปหาซื้อเอง” ปฐพีหัวเราะก่อนจะรีบอาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน
พรุ่งนี้เขามีเรื่องที่ต้องจัดการอีกมากทั้งเรื่องงานที่ต้องทำและเรื่องที่คุณเอกภพขอร้องให้เขาช่วยสอนงานให้กับเอลินอร์ ปฐพีคิดว่าคงต้องเตรียมแผนรับมือให้ดีเพราะลูกสาวของเจ้านายคนนี้ค่อนข้างเอาแต่ใจและดูท่าแล้วคงจะไม่เชื่อฟังเขาอย่างแน่นอน
แต่ในเมื่อเขาได้รับความไว้วางใจจากบิดาและมารดาของเธอแล้วก็จะทำอย่างเต็มที่ เขารู้ว่าคุณเอกภพมีปัญหาสุขภาพ ถ้ามีอะไรที่พอช่วยได้ปฐพีก็ยินดีทำ แต่ไม่รู้ว่าอีกคนนั้นจะให้ความร่วมมือกับตนเองหรือเปล่า
คุณเอกภพมีธุรกิจสองอย่างที่ต้องดูแล อย่างแรกคือธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งตอนนี้อลันลูกชายคนโตที่เรียนจบคณะวิศวกรรมศาสตร์และไปเรียนต่อบริหารธุรกิจเข้ามารับช่วงต่ออย่างเต็มตัว จะเหลือก็แต่ธุรกิจส่งออกอัญมณีซึ่งเขาตั้งใจจะให้ลูกสาวเข้ามารับช่วงแต่จึงส่งเธอไปเรียนบริหารธุรกิจและออกแบบอัญมณีที่ต่างประเทศ
ในขณะปฐพีนั้นเรียนนิติศาสตร์เพราะตั้งใจอยากจะเป็นทนายอย่างที่เคยคุยกับบิดาไว้ แต่พอคุณเอกภพอยากให้เขาไปเรียนบริหารพร้อมกับอลัน ชายหนุ่มก็ต้องเปลี่ยนความตั้งใจ เพราะถึงแม้ตัวเองจะไม่ได้เป็นทนายแค่ความรู้ความสามารถที่เรียนมาก็สามารถนำมาต่อยอดในทางธุรกิจได้ และระหว่างที่เขาเรียนอยู่ที่อังกฤษก็มีโอกาสได้เรียนการออกแบบอัญมณีในคอร์สสั้นๆ ซึ่งคุณแอนเดรียเป็นคนสนับสนุนค่าใช้จ่าย เพราะอยากได้คนที่มีความรู้ทั้งด้านการบริหารและการออกแบบมาช่วยงานอยู่แล้ว
เขาไม่รู้ว่าความรู้ความสามารถของตนนั้นจะสามารถทำให้เอลินอร์เชื่อฟังและยอมเรียนรู้งานจากเขาอย่างที่คุณเอกภพและคุณแอนเดรียคาดหวังไว้หรือเปล่า
