บทที่ 58 ครั้งเดียวไม่พอ

ปึก...ปึก...ปึก

เสียงเนื้อกระทบกันจนเกิดเป็นเสียงที่น่าอาย ผสานกับเสียงหวานครางกระเส่าที่เรียกชื่อกันและกันอย่างต่อเนื่อง อุณหภูมิจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศ แต่คนทั้งคู่กลับร้อนรุ่มจนมีเหงื่อผุดซึมใบทั้งกรอบหน้าและทุกส่วนสัดของร่างกาย

“อื้อ...ริน จะ ....”

“ครับ พร้อมกันนะ” ปราบรับรู้ได้ถึงเป้าหม...