บทที่ 66 จนกว่าฉันจะเบื่อ

เฌอรินลุกขึ้นนั่งกระเถิบถอยหนีไปอีกฝั่งอย่างตกใจ ท่าทีที่เธอมีต่อเขาในตอนนี้เหมือนคนที่กำลังหวาดกลัวอะไรสักอย่าง

ปราบที่ก่อนหน้าคุกเข่าอยู่ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงปรายตามองเฌอรินที่ก้มหน้า

“ไม่เป็นอะไรก็ดี เตรียมตัวฉันจะออกพาเธอไปทานข้าว”

“ค่ะ” เฌอรินตอบสั้นก่อนรวบเสื้อสูทของเขาที่ตกอยู่ที่ตักส่งคืน

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ