บทที่ 71 ช่วงเวลาดี ๆ

คนตัวโตที่ถูกอ้อมแขนเล็กสัมผัสด้วยการกอดชะงักงัน ไม่เข้าใจการกระทำของหญิงสาว แต่กระนั้นก็ทำใจแข็งไม่หันไปหาเธอ

ไม่พอเขาแกะมือของเธอออก จนเฌอรินหน้าเสีย

“กอดทำไม?” น้ำเสียงทั้งเย็นชาและห่างเหิน สร้างความเจ็บปวดให้หญิงสาว และก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

ฮรึก…ไม่มีเสียงตอบรับจากคำถามที่ปราบเอ่ย ทว่ากลับ...