บทที่ 103 เอาแต่ใจ

“แล้วก็ไม่บอก ตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะ” เสียงหวานถามเบาๆด้วยความรู้สึกผิดหน่อยๆแต่พอนึกถึงตอนเขาปลุกด้วยริมฝีปากแล้วก็หน้าตึงแล้วเดินนำหน้าไปทันที

“เป็นอะไรของเค้านะพี่กร”

“ไม่รู้ครับ.” นิกรตอบซื่อๆก็ไม่รู้จริงๆ

“หรือโกรธที่ผมจูบ.”

“ก็สมควรแล้วครับ..” นิกรยิ้มขำเจ้านายตั้งแต่เขามาทำงานกับอนิกม์ชายหน...