บทที่ 105 กระหายหิว

เสียงหวานห้ามไม่ทันเมื่อฝ่ามือใหญ่สอดไปใต้สะโพกแล้วช้อนขึ้นให้ดอกกุหลาบแรกแย้มสีชมพูระเรื่อชุ่มชื้นด้วยน้ำหวานอยู่ระดับริมฝีปากของเขา อนิกม์แนบริมฝีปากร้อนผ่าวบนเนินสาวอวบอูมสอดปลายลิ้นแทรกกลุ่มไหมสีดำตวัดปลายลิ้นซอกซอนเนินเนื้อนุ่มซุกไซ้ซอกหลืบซึมซับรสและกลิ่นหอมหวานของเกสรอ่อนนุ่มเสาะแสวงหาต้นกำเน...