บทที่ 98 ปล่อยวางอดึต

“ผมไปช่วยถือกระเป๋านะครับ” อนิกม์เดินตามวลาลีไปถึงบ้านหลังใหญ่ที่ต่อเติมออกไปอีกเท่าตัวและดูน่าอยู่จากการตกแต่งภายในที่โปร่งและอบอุ่นกับรูปภาพครอบครัวแขวนบนผนังห้องและบนโต้ะ

“บ้านจะดูโล่งๆหน่อยค่ะ เพิ่งต่อเติมเสร็จยัยไมล์ก็ไม่มีเวลาตกแต่งก็ทำได้ตามที่เห็นนี่แหละค่ะ” วลาลีเห็นอนิกม์ยืนมองภาพครอบครัวบ...