บทที่ 28 สายที่ไม่ได้รับ...กับความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

เขาหงุดหงิดจนอยากจะหาทางระบายด้วยการทำร้ายใครซักคนจนปางตายแต่ก็ทำไม่ได้ ใบหน้าเย็นชาจนไม่มีใครกล้าสบตาด้วยเดินตัวตรงเข้าไปในบ้านปล่อยให้เหล่าลูกน้องทั้งหลายยืนใจหายใจคว่ำเพราะกลัวว่าทำอะไรผิดไปนิดหนึ่งคงหมายถึงชีวิตแน่ๆ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาใบหน้าหล่อเหลาหงายเงยไปตามศรีษะที่ทอดลงบนพนักพิงหลับตาอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ