บทที่ 8 หยุดไม่ได้ NC+
เสียงหายใจหอบถี่รัวพอ ๆ กับเสียงหัวใจที่เต้นถี่จากมารีอายังไม่ทันสิ้นสุด ลี่คุนกลับโน้มตัวเข้ามาทับบนร่างเล็กของเธออีกครั้ง
ความเป็นชายสัมผัสกับเนินเนื้อนิ่มจนมารีอาสะดุ้งโหยง
“ดะ เดี๋ยว หยุดก่อนได้ไหมคะ” เธอยกสองมือขึ้นมาดันที่แผงอกเขาไว้
“ชู่… ผมบอกแล้วไงครับ ว่าจะไม่หยุดเลยต่อแต่นี้” ลี่คุนยกยิ้ม ก่อนจะประทับริมฝีปากบางเพื่อไม่ให้เธอต่อต้านอะไรอีก เรียวลิ้นร้อนแทรกดูดตักตวงความหวานจากปากเธอ จนสติมารีอาหลุดกระเจิงไปอีกครั้ง เขาค่อย ๆ โอ้โลมช้า ๆ ซุกไซ้เลื่อนลงมาดูดเม้มที่ซอกคอและเม้มขบเบา ๆ ที่ติ่งหู มารีอาได้แต่เอื้อมมือโอบรัดที่แผ่นหลังของเขาไม่รู้ตัว
ก่อนแก่นกายความเป็นชายของลี่คุนจะค่อย ๆ ขยับแทรกลงไปบนกลีบเนื้อนางของหญิงสาว ที่เขาเบิกทางไว้ก่อนหน้านี้จนชุ่มฉ่ำ เพื่อให้มันพร้อมที่จะแทรกเข้าไปง่ายยิ่งขึ้น แต่เพียงขยับแทรกไปเพียงนิดไม่ทันจนสุดทาง มารีอากลับบิดสองขาหนีอีกครั้ง ใจสั่นไหวเต้นรัวอีกครั้ง นี่เธอกำลังสูญเสียสิ่งสำคัญแล้วใช่ไหม…
“อ๊ะ มะ ไม่เอาแล้ว จะ เจ็บ”
ลี่คุนหาฟังเสียงต่อต้านไม่ เขาค่อย ๆ แทรกความเป็นชายลงไปจนสุด มาถึงขนาดนี้แล้ว… คิดหรือว่า จะมีชายคนไหนที่จะสามารถหยุดความปรารถนาในนาทีแบบนี้ได้ ยิ่งได้สัมผัสกับความแนบแน่นที่บริสุทธิ์ของเธอ เขายิ่งไม่อยากหยุด รังแต่จะทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปจนเช้า
เนื้อสัมผัสเนื้อกันและกัน ใครเลยจะไปนึกเตรียมเครื่องป้องกัน …นาทีแบบนี้ใครจะไปเตรียมพร้อม นอกจากตั้งใจสดก็เท่านั้น
เขาเองในคราแรกก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะเลยเถิดขนาดนี้ …ทว่า เขาจะห้ามใจยังไงไหว ก็ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าอย่างมารีอา ช่างสวยบริสุทธิ์ไปทั้งเรือนร่างแบบนี้ จับโดนตรงไหน เนื้อตัวก็นิ่มหยุ่น ผิวขาวใสเนื้อละเอียด แก้มชมพูระเรื่อ ดวงตาหวานกลมโตกับริมฝีปากเรียวเล็กรูปกระจับ แถมส่วนโค้งเว้าองค์เอว รวมถึงเนื้อนูนและเนินอกสวย ที่ดูละมุนน่าสัมผัสไปทั้งตัว
ตอนนี้… ไม่ใช่แค่ห้ามใจไม่ไหว แต่เป็นความตั้งใจของเขา… ที่จะทำในตอนนี้
“อ๊ะ อื้อ คะ คุณ ฉันจะ เจ็บ” มารีอาใจเต้นระทึกกับสิ่งแปลกปลอมที่แทรกในร่างเธอ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ยกสะโพกขึ้นลงช้า ๆ
แปลก… ที่ไม่ช้า ความรู้สึกเจ็บที่ว่าหายไป กลายเป็นความรุ่มร้อน มารีอาส่งเสียงครางหวานอย่างแผ่วเบาออกมาไม่รู้ตัว
เสียงเนื้อกระแทกทั้นสัมผัสกัน สลับกับเสียงครางของคนทั้งคู่
“อือ… อึมม อา อ๊า อ๊า อ๊าาา”
“อืมม”
“อ๊ะ อาา อื้อ คะ คุณ…”
ไม่ช้าลี่คุนก็เร่งความเร็วขึ้น ก่อนจะรีบชักมันออกมาพ่นทะลักทะล้นที่เนินเนื้อและหน้าท้องอันแบนราบของเธอ โชคดีที่เขาดึงมันออกมาได้ทันเวลา… ไม่งั้นเธอคงได้ท้องแน่
เสียงคนหัวใจคนทั้งคู่เต้นถี่รัว พร้อม ๆ กับลมหายใจหอบ แต่เขายังไม่อยากหยุดแค่นี้เลย เมื่อมือเอื้อมไปหยิบทิชชู่มาเช็ดตรงหน้าทองแบนราบที่มีกล้ามเนื้อเล็ก ๆ จากการออกกำลังสม่ำเสมอของมารีอา จนไปถึงตรงนั้น ที่มีสีชมพูระเรื่อและเลือดความบริสุทธิ์ที่ติดอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาว
เขาเป็นคนแรกของเธอสินะ ลี่คุนยิ้มอ่อนโยนมองใบหน้าหญิงสาวที่หลับตาพริ้ม ใบหน้าขาวใสที่ตอนนี้ปรากฏเลือดฝาดแดงระเรื่อไปทั่ว
ลมหายใจที่เต้นถี่ ทำให้อกสวยของเธอกระเพื่อมขึ้นลง ราวกับเชื้อเชิญให้เขาสัมผัสมันอีกครั้ง และ…ลี่คุนก็ทำเช่นนั้นจริง สองมือกอบกุมที่สองเต้างาม เคล้นคลึงลงไปอย่างถนัดมือ ยอดอกสีชมพูชูชันพร้อมรับการจู่โจมจากชายหนุ่มอีกครั้ง มารีอายกอกแอ่นขึ้น ก่อนที่ลี่คุนจะโลมเลียอกสวยที่เขากำลังกอบกุมเอาไว้ ไม่ช้าเขาก็พลิกร่างเธอให้มานั่งอยู่บนตัวเขา โดยที่มารีอายังเก้ ๆ กัง ๆ เขา… จะให้เธอทำอะไรกัน
“จับมันเข้าไปสิ” เสียงทุ้มนุ่มของลี่คุนช่างฟังดูแล้วเคลิบเคลิ้ม จนเธอเองก็บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงยอมทำแต่โดยดี… อารมณ์มันพาไปยังงั้นหรือ
สองมือของลี่คุนเลื่อนไปจับที่สะโพกผายของเธอก่อนจับให้มันขยับตาม แต่ทว่าเขารู้สึกว่าเธอช้าเกินไปเขาจึงขยับสะโพกเด้งรับ จนร่างกายมารีอาสะท้าน หน้าอกสวยกระเพื่อมไหวขึ้นลง ลี่คุนหยัดตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่มารีอายังขยับร่างกาย แม้จะไม่ชำนิชำนาญแต่ความรุ่มร้อนที่ได้รับ มันทำให้เธอทำไปตามธรรมชาติ
ลี่คุนโน้มใบหน้ามาสัมผัสกับอกสวยอย่างหลงใหล ก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะไปถึงฝั่งฝัน ลี่คุนอยากจะชักออกเพื่อป้องกัน แต่ไม่ทันแล้ว มารีอาที่อยู่บนร่างเขาขยับเร็วเกินไป ในที่สุดเมื่อยั้งไม่ทันเขาก็เผลอปล่อยในไปเต็มที่
ความสุขสมที่ได้รับการปลดปล่อย ทำให้เขาไม่ต้องพะวงอีกแล้ว เขาจับเธอเปลี่ยนท่า ก่อนย้ายตัวไปข้างหลัง ก้นสวยของมารีอาถูกจับยกขึ้นและเขาจัดการไปอีกครั้ง…
กิจกรรมรักดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แม้จะพักเพียงครู่แต่เขาก็สามารถทำได้ต่ออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
สำหรับชายหนุ่มร่างกำยำมันคือชาร์จแบตเพิ่มพลังอย่างดี ผิดกับหญิงสาวร่างเล็กอย่างมารีอาที่แทบจะสิ้นเรี่ยวแรงผล็อยหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน
